Matarraña

In het Catalaans van Aragón heet het Vall-de-roures, en men spreekt hier chapurriau, de plaatselijke variant van het Catalaans: verbaas je niet als je het op straat hoort. Bij de rondleiding door het kasteel ga je ook de kerkers in.

Klim bij schemering naar de kasteelruïne: je ziet de daken van het hele dorp en de hele vallei. Tien minuten omhoog vanaf het plein.

Dit is de plek om zonder lawaai te eten na een dag in de auto. En slaap je hier, dan liggen de andere dorpen allemaal binnen een half uur.

Je moet vooraf reserveren op de website van de gemeente Beceite, en de parkeerplaats is betaald. In de zomer en op lange weekenden is het uitverkocht: reken er niet op zomaar aan te komen en naar binnen te lopen.

Als het weer meezit leiden drie kilometer te voet vanaf het dorp naar La Pesquera, poelen in de rivier om in te zwemmen. Te voet vanaf het dorp is het het alternatief voor de Parrizal als je geen reservering kreeg; met de auto is de toegang tot La Pesquera in de zomer ook gereguleerd.

Het wisselt per seizoen: in de lente, na de regens, komt hij met kracht naar beneden; tegen het eind van de zomer kan het een straaltje zijn. Vraag het in het dorp voor je de omweg maakt.

Klim naar de kapel van San Cristóbal voor je vertrekt: hij staat op een heuvel buiten het dorp en van daar zie je de hele streek in één keer.

Picasso verbleef vlak in de buurt, in Horta de Sant Joan, al in Catalonië, en de landschappen die hij in 1898 schilderde zijn dezelfde die je hiervandaan ziet.

De Rocas del Masmut hebben klimroutes en zijn een toevluchtsoord voor gieren. Ook zonder te klimmen is het uitzichtpunt langs de weg de beste afsluiting van de trip.