Home › Lange routes › Groene Route van de Olijfolie › 1 dag op de fiets · Jaén → Alcaudete
Een dagMet de fietsAlifates — CC BY-SA 4.0 (Wikimedia Commons)Jaén → Alcaudete
Vijfenvijftig kilometer per fiets van de stad Jaén naar de ijzeren brug over de Guadajoz, over het tracé van de oude Olijfolietrein. Een eindeloze zee van olijfbomen, negen metalen viaducten ontworpen door leerlingen van Eiffel, spookstations midden in de rimboe en de geur van oliemolens in de lucht. Het hoogste punt ligt bij Martos, op 650 meter en kilometer 23: vanaf daar is het bijna de hele weg dalen. Opmerkingen: de route is lineair, dus je moet de terugreis regelen. Er zijn twee tunnels en negen metalen viaducten; de viaducten zijn smal en nauwelijks zijdelings beveiligd, steek ze langzaam over en te voet als je kinderen bij je hebt. De route is niet helemaal vlak: vanuit Jaén klimt hij zacht tot Martos op kilometer 23, het hoogste punt met 650 meter, en daalt vandaar bijna onafgebroken. Er is nauwelijks schaduw: de zomerhitte in Jaén is serieus, neem ruim water mee en mijd het midden van de dag. Meerdere stations zijn gerestaureerd met rustplaatsen en logies. Check de staat van de route voor vertrek.
Fietstocht van Jaén naar Alcaudete over de groene route, via Torredelcampo, Torredonjimeno, Martos en de grote metalen viaducten van de Víboras en de Guadajoz.
Praktisch / Start
De route begint bij het sportcomplex Las Fuentezuelas, in de stad Jaén zelf. Vanaf hier duikt de baan meteen de olijfgaarden in en verlaat ze niet meer.
Vanuit Jaén klimt het tracé drieëntwintig kilometer zacht tot Martos. Niet zwaar, maar goed om te weten: het comfortabele deel komt daarna.
Geschiedenis / Techniek
Negen metalen viaducten van zeventig tot tweehonderdvierentwintig meter, gebouwd aan het eind van de 19e eeuw en ontworpen door de Fransen Daydé en Pillé, leerlingen van Eiffel. Prachtige voorbeelden van geklonken architectuur, die vandaag dienstdoen als uitzichtpunten over de olijfgaarden.
Steek ze langzaam over: ze zijn smal en nauwelijks zijdelings beveiligd. En kijk naar de klinknagels die elk onderdeel bijeenhouden: zo bouwde men met ijzer vóór het lassen.
Batacianagas — CC BY-SA 4.0 (Wikimedia Commons)Erfgoed / Hoogste punt
Op kilometer 23, onder de imposante Peña de Martos, die driehonderdvijftig meter boven de stad uitrijst. Het is ook het hoogste punt van de groene route, op 650 meter: hier eindigt de klim en begint de afdaling, praktisch onafgebroken tot de Guadajoz.
De rots dient als hoogtemarkering: staat hij boven je, dan heb je het hoogste punt gehad. Vanaf hier is het dalen.
Veinticuatro de Jahén — CC BY-SA 4.0 (Wikimedia Commons)Geschiedenis / Spookstation
Op kilometer 37 een eenzaam station, ruim zeven kilometer van de dichtstbijzijnde bewoonde kern. Het werd niet gebouwd om een dorp te bedienen, maar simpelweg zodat treinen elkaar konden passeren. Zelfs de naam is kunstmatig: hij komt met geen enkele plaatsnaam in de streek overeen.
Een van die plekken die alleen betekenis krijgen als je in treinen denkt. Vandaag is het een rustplek, en die eenzaamheid is nog steeds de beste reden om te stoppen.
Erfgoed / Viaduct
Op kilometer 42, tweehonderdvierentwintig meter lang en tachtig meter boven het Víborasdal: het langste viaduct van de route en een buitengewoon uitkijkpunt. Aan de voet staat een veel oudere brug met één rondboog, en langs de bedding verschijnt La Muela, een verlaten ballastgroeve die de lijn zelf bevoorraadde.
De twee bruggen samen vertellen het hele verhaal: de stenen boog om de rivier over te steken, en tachtig meter erboven het geklonken ijzer zodat je er nooit meer naar beneden hoeft.
Veinticuatro de Jahén — CC BY-SA 4.0 (Wikimedia Commons)Natuur / Natuurreservaat
Op kilometer 50,5 een natuurreservaat dat de eentonigheid van de olijfgaarden doorbreekt. Voorbij Alcaudete verandert het landschap: mediterrane struikgewassen verschijnen, met steeneiken, brem, meidoorn en oude amandelbomen.
De beste plek op de route voor watervogels. En het moment waarop de olijfgaard niet langer het enige is wat je ziet.
Erfgoed / Viaduct
Op kilometer 54,5, het einde van de route en haar meesterwerk: een vakwerkligger van tweehonderd meter op twee scharnierende pijlers van steen en ijzer. De officiële gids van de route zegt het onomwonden: rijd er langzaam overheen, niet omdat het gevaarlijk is, maar omdat je zo'n werk bijna eerbiedig hoort te passeren.
Hier eindigt het Jaén-traject. Aan de overkant loopt de lijn verder als Groene Route van de Subbética richting Córdoba: nog eens achtenvijftig kilometer, als je ooit zin krijgt.
Alle etappes staan in de app, met kaart en hoogteprofiel, de bezienswaardigheden met hun tip en de mogelijkheid ze op te slaan voor onderweg zonder bereik.
Openen in JourGuide
JourGuide