Loopbruggen van de Vero · Halve dag · rondje vanaf Alquézar

Een kort maar intens rondje: zeven trappen met loopbruggen dalen ingeklemd tussen de rots Castibián en de kerkmuren af naar de Vero, waarna het pad de kloof volgt over metalen bruggen in de rots, langs poelen, tunnels en karstformaties. Zo'n 180 hoogtemeters en twee uur lopen, dus de middag blijft over voor de middeleeuwse kern. Let op: de vloer van de loopbruggen wordt glad als hij nat is; draag schoenen met goede grip en houd de leuningen vast op de blootgestelde stukken. Toegang tot de loopbruggen is betaald: check actuele prijzen en openingstijden bij het toeristenbureau of op de officiële website. De route is eenrichtingsverkeer. Ze is niet geschikt voor wie sterk aan hoogtevrees lijdt: er zijn vier loopbruggen en de laatste, zo'n 200 meter lang, is de indrukwekkendste — al is er vlak ervoor een nooduitgang als je liever niet oversteekt. De eerste afdaling door de Barranco de la Fuente is het technischste stuk en is glad. De route ligt erg in de zon: mijd in de zomer het midden van de dag en neem water mee. Bij slecht weer kan de toegang zonder aankondiging gesloten worden. De toegangsprijs omvat een bijstandsverzekering en een incidententelefoon.

Etappe 1 · Alquézar → Alquézar

3 km2 h2/5

Vanaf het dorp via de loopbruggen omlaag naar de Vero, door de bodem van de kloof en terug naar Alquézar via het uitzichtpunt.

Hoogteprofiel

↑ 182 m ↓ 191 m

Te zien

StartEnric — CC BY-SA 4.0 (Wikimedia Commons)

Collegiale kerk Santa María la Mayor

Religie / Vestingkerk

Ze kroont de heuvel boven de resten van het Moorse kasteel dat het dorp zijn naam gaf: al-qasr, de vesting. In de 16e eeuw herbouwd op de eerdere romaanse kerk, met kapellen als die van San Nicostrato, uitgehakt in de rots en opgetrokken in 1638, en die van de Rozenkransmadonna. De kloostergang bewaart 15e- en 16e-eeuwse muurschilderingen over de kindertijd en het lijden van Christus, en herbergt een museum voor gewijde kunst.

Tip

De oprit is zwaarder dan hij lijkt. Voor een rondleiding: bel vooraf of vraag het bij het toeristenbureau naast het plein.

Plaza Rafael Ayerbe en de callizos

Erfgoed / Oude kern

Het oude hoofdplein, eeuwenlang plek van jaarmarkten, is nog steeds het trefpunt van het dorp. Eromheen laat de oude kern — beschermd historisch-artistiek ensemble — zich zonder kaart verkennen: geplaveide straatjes, stenen huizen met houten balkons en de callizos, overdekte doorgangen die woningen met elkaar verbinden.

Tip

Zoek de callizos: het handelsmerk van Alquézar, dat je in andere dorpen niet vindt.

Enric — CC BY-SA 4.0 (Wikimedia Commons)

Barranco de la Fuente

Natuur / Ravijn

De afdaling begint hier, ingeklemd tussen kalkwanden, via zeven trappen met loopbruggen tussen de rots Castibián en de kerkmuren omlaag naar de bedding van de Vero.

Tip

Dit zijn de steilste stukken van de route, waar je de leuning het meest waardeert.

Grot van Picamartillo

Natuur / Karstformatie

Een vreemde holte die het water in de kloofwand heeft uitgesleten, een van de merkwaardigste formaties van de hele route.

Tip

Zo'n plek waar je in één oogopslag begrijpt hoe water de rots millennia lang heeft weggevreten.

Oude waterkrachtcentrale

Geschiedenis / Industrie

Gebouwd tussen 1909 en 1913 om de streek van stroom te voorzien. Nu buiten gebruik, maar de structuur staat er nog en maakt deel uit van de route.

Tip

Langs het pad staan stuwen, molens en bruggen die laten zien hoe het water van de Vero sinds de middeleeuwen is benut. De centrale is de jongste schakel in die keten.

Enric — CC BY-SA 4.0 (Wikimedia Commons)

Uitzichtpunt Sonrisa al Viento

Natuur / Uitzichtpunt

De afsluiter: uitzicht over het dorp en het laatste stuk van de kloof voordat de rivier wegduikt in het Somontano. Hier staat het beeld dat Gabriel in 1990 maakte, een holte in de vorm van een glimlach waar de wind doorheen glipt.

Tip

Eenmaal boven: proef de dobladillos, het typische gebak van Alquézar, zo dun dat het meermaals dubbelvouwt.